Vorig jaar kwam LSVV’70 de zomerstop door met de LSVV Open, een prestigieus tennistoernooi. Dit jaar geen tennis, maar een wielerkoers voor de Sleutelstedelingen. Vandaag trokken zes spelers het wielertricot aan voor een heroïsch rondje om de kerk. Liefst tachtig kilometer koersten ze in de omgeving Leiden. Richting Leimuiden, Badhoevedorp en Heemstede, om vervolgens via Lisse en Warmond terug te draaien naar Leiden. Een helse tocht, vanwege de verschillende weersomstandigheden, en omdat het onderlinge verschil groot was. Erik van den Haak en Koen Mollers ontpopten zich als ware kopmannen. Renners met uitstraling, met gogme, grinta, courage. Daarachter profileerde Arjen Bakker zich als een noeste werker, die zichzelf graag in de kijker wilde rijden van andere ploegen. Stephan Spiekman liet zich wederom gelden als groot talent, terwijl Alen Stjepanovic aantoonde dat hij een sterk vaatje klimmersbenen had. En tot slot was er nog Freek Jansen, voor menigeen de grote verrassing aan de start. Vijftien jaar had hij geen racefiets aangeraakt, in Leiden verplaatst hij zich over een afstand van honderd meter nog per auto, maar vandaag was hij erbij. En dat heeft hij geweten ook. Volledig ondersteboven gereden kwam hij de man met de hamer met grote regelmaat tegen. ‘Dit nooit meer’, was zijn veelgehoorde reactie. Uiteindelijk keerden alle renners met een voldaan gevoel terug. Het was een mooie dag, met voor elk individu een andere interpretatie van het woordje mooi. Nog drie weken en alle sporten kunnen weer in de schaduw worden geplaatst van het voetbal. Of LSVV’70 als team klaar is voor een nieuw memorabel seizoen? Zeer, zeer zeker.