LSVV 3 WINT TITEL NA GRANDIOZE TITANENSTRIJD

Veel zon, veel spelersvrouwen, LSVV 1, goed voetbal, mooie sfeer, Ger, Peter en Lugdunum. De combi? Een KAMPIOENSCHAP voor LSVV 3. Later meer.

Lees hier de verslagen van de afgelopen weken.

——————————————————————————————————————————-

LSVV 3 GRIJPT NAAST TITEL

Zaterdag stond de uitwedstrijd tegen Leidsche Boys voor LSVV 3 op het programma. Een punt was voldoende voor het kampioenschap. Doelman Niemeijer jr. moest er niets van weten: ‘we gaan ongeslagen dit seizoen afsluiten’. Het werd anders. 4-0 op de broek. Slappe hap, spanning en frustratie. Er is een belletje richting Eindhoven uitgegaan voor het  laten doorlichten van het team door de gedragsdeskundigen aldaar.

Volgende week thuis tegen Quick Boys dan maar. Komt allen, vanaf 16:00 uur.

——————————————————————————————————————————

DERDE SLAAGT VOOR GENERALE ONDANKS MIGRANTENOPSTELLING

RCL maakt zich geen illusies meer, ondanks de 2-3 zege uit bij Rijnsburgse Boys: Leidens trots heeft het lot sinds september in eigen handen, en blijft foutloos doorfietsen naar een perfecte titel. Nu zaterdag ook het herboren ABF weer op zijn plaats is gezet met (wederom) een 4-1 nederlaag tegen de rood-witten, mag alleen het vijfde van Leidse Boys, op dit moment de ploeg met (op-één-na) de minste verliespunten, nog hopen op een wonder. En uitgerekend tegen die stadsgenoten speelt LSVV 3 zaterdag de wedstrijd waarmee het de eerste titel in de woelige geschiedenis van het dreamteam kan binnenslepen.Acht spelers van eigen selectie, waarvan er één noodgedwongen de fluit ter hand moest nemen ter vervanging van de doodzieke arbitrage (6e aanvoerder Johnson offerde zich op, 7e aanvoerder Groen Sr. nam de tweede helft voor rekening). Vis had tegen het duel opgezien als tegen de Klaagmuur, zo ontboezemde hij na afloop onder de douche tegenover het aanwezige journaille. Zes vervangers voor de aderlating van vooral verdedigers, die het verspreid over Europa op een zuipen hadden gezet. Wouter, een week na het meespelen in de wanvertoning tegen VAC, Sebastiaan, Paul Mos, Van Santen, Arno en Bernhard Nederveen vielen in.
Het was goed, gewoon goed, die eerste helft. Rap tikkie-takka waar ze in Catalonië jaloers op zouden zijn, de gebroeders Groen die de doelpunten weer aaneenregen als aan satéprikkertjes én nauwelijks kansen voor de bezoekers, die nou niet direct een veel sterkere indruk maakten dan in december vorig jaar. Nou ja, één kans, die de grijze Jorge er bijzonder fraai inprikte, dat wel (puntertje kruising op snelheid, op slag van rust, 3-1). Maar de doelpunten van de sleutelstedelingen mochten er ook wezen: Joris tikte na 11 minuten binnen vanuit een scherp dieptepassje, Rogier liep in de 17e minuut een vrije trap van Wout loepzuiver de kruising in, en broeder Joris joeg in de 32e minuut het leer nog eens tegen de touwen na goed doorjagen van Jelles.
Alle ogen richtten zich boven de dampende plastic bekers met mierzoete thee vervolgens op de enige man in de kleedkamer die nog geen woord had gesproken. De Koes had hem in de eerste 45 minuten voor van alles uitgemaakt – Karsten, Bart, Hans, Carmen. Maar Karl van Santen is een serieuze man, die zowel fysiek als verbaal moeilijk van z’n stuk is te brengen. “Ik moet die mutsgast maar eens gaan neerleggen,” sprak hij glashelder, waarna de jongens het kunstgras weer opzochten. Die mutsgast was gewisseld.
Eerlijkheid gebied te zeggen: de tweede helft was minder fantastisch dan de eerste. Het middenveld liet zich goed vergelijken met een kilometersbrede open plek in een dichtbegroeid bos. Leeg dus. Nog eenmaal veerden de welhaast ingedommelde toeschouwers op, toen zelfbenoemde assistmeister Jelles (volgens de ongepubliceerde statistieken) – met de oogkleppen naar voren weer onverstoorbaar op, zoals de oude mannetjes Tamminga en Niemijer op een bankje brommend constateerden – een goede actie verprutste met een slappe pass en vervolgens zo kwaad werd, dat hij in één adem de bal heroverde, twee verdedigers stuk liep, de achterlijn haalde, en de bal in de voeten van Mos legde, die onverbiddelijk hard afdrukte voor de 4-1.
Telefonisch werd de Kikkerpolder op de hoogte gesteld van de overwinning van RCL, het huldigingsdraaiboek van Tamminga werd weer van stal gehaald, en ad interim woordvoerder De Weger liet weten tevreden te zijn met de door het eerste opgezette supportersactie de grachten alvast fietsvrij te maken voor Jong-Jong-LSVV. Een verroeste zadelpen in je dijbeen moet je elkaar niet gunnen, bevestigde Van der Steen per telegram.

———————————————————————————————————————————-

BEKERAVONTUUR LSVV 3 EINDIGT IN MINEUR

De vierdaagse periode van rouw die, op initiatief van het ANP, afgelopen dinsdagavond na afloop van de uitschakeling van ‘het derde’ in de beker werd afgekondigd, zit erop. De pers schrijft om die reden verlaat, maar desalniettemin accuraat, vanavond alsnog over de eerste nederlaag van Terpstra’s sterrenensemble in 11 maanden.Op voorhand was door Niemijer Sr. – invaller bij langdurige radiostilte van statisticus Jelles – reeds voorspeld dat het erom zou gaan spannen. Aan de Voorhoutse zijde van het wereldwijde web had voormalig topdoelman en oud-Foreholte spits Edwin Sarremans zijn oogappeltjes eveneens voor onderschatting trachten te behoeden. “Ik heb zelden een studententeam op bierbasis zo sollide zien voetballen,” zou de boomlange geestelijk vader van de club de jongens hebben toegefluisterd voorafgaand aan de achtste finale.
Het duel ontsteeg over het geheel genomen sine dubio het predicaat ‘achtste klasse’. Met name de passing van de thuisploeg verdiende het oordeel ‘vlijmscherp’, en met het moordende tempo van de omschakelingen zou zelfs het niet-rokende deel van Wim Mugges selectie nog moeite hebben. Edoch, zo gold niet voor de ferme jongens van Terpstra. Op karakter, met scherpte en in opperste concentratie beten de sleutelstedelingen van zich af, en bij tijd en wijlen hadden de mannen in het rood-wit de overhand. Dat de notoir gemiste kansen voor Groen Sr. en Tamminga de wedstrijd een ander gezicht hadden kunnen geven als zij benut waren, kon echter pas achteraf geconcludeerd worden, maar daar stonden vergelijkbare missers van de thuisploeg tegenover.
Pas in de 79e minuut kreeg LSVV 3 de enige treffer van de avond om de oren van het tweede zaterdagelftal van Foreholte. Tot dat moment waren beide teams gelijk opgegaan en was de westrijd oersterk, oerspannend en oerend hard geweest. Het bevrijdende doelpunt werd door de Voorhoutenaren dan ook als de wederkomst gevierd, al was de treffer an sich een esthetische belediging die zich omgekeerd evenredig verhield tot het belang ervan.
Het slotakkoord van de laatste 10 minuten werd nauwelijks meer spannend, maar tot ieders verbazing kopte aanvoerder De Jager de bal in de slotseconde nog over een overmoedig uitkomende doelman op de buitenkant van de paal. Terpstra uitte zich na afloop in de voor de kandidaat-CDJA-voorzitter zo kenmerkende woorden, die hij voor deze droeve aangelegenheid had aangepast: “het was kut, gewoon kut.” De pers nam er notie van, maar besloot uit respect voor de heldhaftige reputatie van de studenten de publicatie van haar verslag en oordeel uit te stellen tot het verschijnen van de zaterdagavondedities.

————————————————————————————————————————–

TERPSTRA’S DERDE BESLECHT PLEIT MET ONOOGLIJK EN HARD DUEL

LSVV 3 heeft gistermiddag een cruciale stap naar het kampioenschap gezet door runner-up RCL met 3-2 te verslaan op de eigen Kikkerpolder. Het sterrenensemble onder aanvoerder de Jager lijkt, met een voorsprong van zes punten op de Leiderdorpelingen en een ononderbroken reeks van overwinningen in de competitie, niet meer te achterhalen. Man of the Match Tamminga heeft inmiddels het startschot gegeven voor de officiële LSVV 3 Feestcommissie.

Een schoonheidsprijs verdiende de ontmoeting tussen de nummers één en twee echter niet: de arbitrage zag zich twee minuten voor tijd zelfs genoodzaakt het duel te beëindigen toen hij belaagd werd door een heetgebakerde Leiderdorper. Daarnaast was het spel van de sleutelstedelingen in de eerste 45 minuten (opnieuw) niet om over naar huis te schrijven: welverdiend vertrokken de bezoekers daardoor met een 1-2 voorsprong na het rustsignaal naar de thee. De Jong bracht na 14 minuten de thuisploeg nog verrassend op voorsprong, ondanks een slepend gebrek aan scherpte bij zijn ploeggenoten: een half afgeslagen hoekschop kon hij fraai uit de draai binnenschieten. Maar de bezoekers schoten zichzelf uit een soepele vrije trap nog geen tien minuten later al op gelijke hoogte. Terpstra’s kopzorgen – voor wie de zaterdagmiddag een welkome afwisseling van het slopende campagnevoeren had moeten zijn – werden nog eens versterkt toen RCL-sterspeler Volkan na een lepe kapbeweging de bal via de binnenkant van de paal in de lange hoek deed verdwijnen achter Niemijer Junior. Al moet gezegd worden dat zijn ploeg niet alleen uitblonk in de schoonheid van afronden; aan de vertoonde schwalbes konden specialisten als Arjen Robben en Luis Suárez nog een puntje zuigen.

Toch toonde LSVV veerkracht en karakter in het tweede bedrijf: met name onder de bezielende leiding van Groen Junior, met hulp van wonderdokter Dikkes verdacht snel hersteld van een potentieel fataal griepvirus, sloeg de thuisploeg steeds meer gaten in de defensie van de bezoekers en werd het gebruikelijke Catelaans-ogende tikkie-takka-voetbal enigszins hervonden. Eervolle vermeldingen moeten ook worden gemaakt voor het spel van de heren de Weger en Dikkes, die aan de linkerflank de dorpelingen voortdurend de stuipen op het lijf joegen, maar geheel in de stijl van de eerste 45 minuten waren de bevrijdende Leidse treffers vooral heel erg lelijk: een niet onhoudbaar schot van de fitte Bonte glipte schlemielig tussen handen en benen van de doelman door (2-2). En met nog een kwartier op de klok overtrad matchwinner Tamminga een record aantal regels door bij de winnende treffer zowel de arm als een gestrekt been te gebruiken om de bal in de scrimmage in het vijandelijke doel te werken. Dat alles ontging de scheidsrechter echter (3-2).

Het mocht de vreugde niet drukken, en bij de tegenstanders de frustratie evenmin: toen sterspeler Volkan in de 88e minuut makkelijk naar de grond ging in de zestien vanwege een vermeende elleboog van Johnson, barstte de spreekwoordelijke bom: de voor Peter ingevallen Lugdunum-arbiter besloot het duel voortijdig te beëindigen en na wat discussie op het secretariaat besloten de Leiderdorpers zich daar bij neer te leggen. Een wat deceptioneel einde, maar vrolijke tunes beukten uit de door Dikkes aangeschafte boombox, toen onze jonge helden de douches opzochten.

Alles wel, gewoon goed. Het ongeslagen derde van de Leidse studenten kan zich nu zonder schroom richten op consolidatie op de ranglijst én, met het oog op Europa, op de achtste finale van de beker.

LSVV 3 ploegt zich door bekertopper heen

 

Waar het tweede van LSVV vorige week nog met 2-3 van de mat werd gespeeld door RB 15, wist het derde ditzelfde team vandaag wel te verslaan.

Dat het een topper zou worden lag van te voren vast. Het was dan ook niet meer dan normaal dat er vanuit het hele land mensen kwamen om de wedstrijd te aanschouwen. Zo was er een heuse vrouwenschare die – met spandoek – langs kant stond te joelen (‘m’n schoenen worden vies van de modder’); Stonden de scouts te watertanden van de schitterende balcontrole van de Jong en waren er enkele Zeeuwen die het ook wel ‘mooi éh’ vonden. Als kers op de taart kwam Dirko dirko nog even langs om het LSVV allemaal te gunnen.

De terreinknecht had zaterdagochtend de koeien wat laat van het speelveld gehaald waardoor de kikkerpolder zijn naam eer aandeed: Het was een grote modderpoel. Hierdoor zat het befaamde tikkie-takka spel van LSVV 3 er vandaag niet in: Het spel was niet om enthousiast van de worden. IJzerman wist het publiek gelukkig wel te vermaken door op de meest bizarre manieren uit te glijden. Ondanks deze ‘slippertjes’ wist Groen sr. na 15 minuten de bal achter de keeper te schieten: 1-0. Terpstra zag dat het goed was. Het werd rust en er kwam thee. de eerste helft.

Na rust werd het veld en het spel er niet beter op. Peter daarentegen kwam wel lekker op dreef. Nadat De Jager weer het halve team had vervangen met zijn ‘mutliwissels’ greep Peter zijn kans en claimde de grensrechtersvlag. Met zijn voetbalhart op de goede plek wist hij zeker dat de bal over de zijllijn was, tijdens de derde helft wist hij zeker van niet.

RB15 scoorde via een rebound de 1-1. Niet snel daarna maakte het enige Groen wat op het veld te bekennen was de 2-1, door in de korte hoek raak te schieten. Wat uitglijders van IJzerman later was het de beurt weer aan RB15 door bij een vrije trap de bal binnen te knallen: 2-2. De Jong gaf de winst op en ging voor de persoonlijke overwinningen. Achter het standbeen langs speelde hij de bal aan een fitte Dikkens, de vrouwen joelden het uit. De Jong liep erop af en benadrukte bij de schare dat zij zijn acties wel aan die éné, die er nu niet was, moesten doorgeven. Zij knikten.

Uiteindelijk vond scheidsrechter Wybe (bekend van quotes als: ‘ik wil dit niet meer zien’ en ‘Inworp’) het wel genoeg geweest. De stand was 2-2 dus er moesten strafschoppen genomen worden. Bij LSVV schoot iedereen feilloos raak, de boys konden niet met de dwingende blik van keeper Niemeijer omgaan. De 4e pingel werd zenuwachtig over geramd. Nadat de Jong de bevrijdende penalty in het net schoot ontplofte de Kikkerpolder. Het hele veld stroomde vol en op de straten werd getoeterd: LSVV was door naar de volgende ronde. Enkele van de aanwezige vrouwen waren zo onder de indruk ze aanboden om gezamenlijk te douchen. Koesveld wilde dit niet hebben en bromde, dus het gebeurde niet.

Tijdens de persconferentie was er nog even onduidelijkheid over het duo-lidmaatschap van De Jong en Dorlas, beiden waren afgelopen wedstrijden aanwezig, in tegenstelling tot wat zij eerder beloofd hadden. Dorlas en de Jong ontkenden dat er spanning was binnen het team. “Wij compenseren dit gewoon door niet op trainingen te komen.” Aan het eind van de persconferentie was er nog ruimte voor de presentatie van het nieuwe blad ‘DE RODDELPERS’ van de Weger en Bonte.

LSVV 3 op stoom in tweede helft

Leiden- Het derde elftal van de Leidsche studenten hebben afgelopen zaterdag met speels gemak gewonnen van LVV Football Factory twee. De wedstrijd, die om 12:00 zijn aanvang vond, was in de eerste helft nog enigszins spannend te noemen maar in de tweede helft liepen de mannen van het keurcorps van coach Terpstra er dik overheen. Dit resulteerde in een 0-5 overwinningen.

Voorafgaand aan de wedstrijd was de fysieke fitheid van de spelers hét gespreksonderwerp bij de massaal aanwezige media. ‘Factchecker’ Jelles liet vanuit Porto het volgende citaat optekenen: ‘in de rijke historie van ons elftal is het nog nooit voorgekomen dat er zoveel mensen tegelijkertijd fit zijn’. Dit was te merken want bij het overhandigen van de officiële opstellingen bleek dat zelfs aanvoerder de Jager op papier stond. Dit geheel onverwachts nadat de natuurlijke leider vorig weekend als een huilend meisje het veld had moeten verlaten na een aanslag op zijn enkels. Ook Groen junior was fit al bleef deze de eerste helft op de bank. Opvallend was Dirko van der Steen, de gelauwerde rechtsback was 100% fit maar gunde het de andere jongens van harte. Een groots gebaar.

Na aanvang van het eerste fluitsignaal golfde de wedstrijd kalm heen en weer. Beide teams wisten niet echt grip op het duel te krijgen en echte kansen vielen er niet te noteren. De strijd speelde zich af op het middenveld waar normaal Niemeijer sr. het spel verdeelt en de gaatjes dichtloopt was het nu Ijzerman die deze rol met verve vervulde. Toch bleek LSVV gevaarlijker. Waar de achterste linie bij de studenten goed op slot zat bleek dit niet het geval bij de oud bajesklanten. Een miscommunicatie tussen de twee laatste verdedigers leidde tot een uitbraak van Groen Sr. die oog in oog met de keeper niet faalde. 0-1. Kort hierop volgde het rustsignaal.

In de tweede helft kreeg de wedstrijd een totaal ander gezicht. Met nieuwkomers als Frank de Jong, Groen jr. en aanvoerder de Jager kreeg het elftal van coach Terpstra meer jeu en begon het fris aan het tweede bedrijf. Er werd vlot gecombineerd, duels werden gewonnen en kansen bleven niet lang uit. Groen jr. wist met een leep en bekeken schot vanaf links de keeper te verrassen en laatste man Frank de Jong wist onder luid gejoel van zijn vriendin (of ex, niemand snapt het meer) voor de 3-0 te tekenen. De laatste twee goals kwamen wederom op naam van de gebroeders Groen. Die hun waarde voor het elftal wederom bevestigden.  Na het vallen van de eerste sneeuwvlokken vond de scheids het welletjes en was de wedstrijd gespeeld. Al met al een vrij gemakkelijke middag voor de studenten.

Dit zal aankomende weken veranderen wanneer er een paar zeer belangrijke wedstrijden op de rol staan. Allereerst aankomende zaterdag thuis voor de beker tegen Rijnsburgse Boys 15. In dit derde ronde duel staat een plek in de 1/8 finale op het spel, iets wat de studenten ambiëren. Over drie weken staat de topper tegen RCL op het programma en zal duidelijk worden wie zich de ongekroonde kampioen van de 8e klasse 04 mag gaan noemen. Zelfs voor het journaille goede weken om naar uit te kijken, gewoon goede weken!

——————————————————————————————————————–

WASSENAARSE JONKIES OPNIEUW EENVOUDIG ONDER DE VOET GELOPEN (6-1)

Leiden- Het derde ’s Leidens trots boekte vandaag opnieuw een eenvoudige overwinning. Op de uitverkochte Kikkerpolder speelden de mannen van oefenmeester Terpstra, die voor de verandering de fluit ter hand nam, het onervaren Wassenaar 3 voor de tweede maal dit seizoen van de mat. Achteraf gezien overheerste teleurstelling over de geïncasseerde tegentreffer, maar het debuut van de sterk invallende Arjo Andringa onder de lat deed toch nog een week zonnetje doorbreken.

Met een plotseling wel erg complete selectie van 17 man, leek er voor De Jager geen beginnen aan een wisselplanning, maar na lang puzzelen kon hij toch zijn mannen waarschuwen: oogkleppen af, en niet onderschatten! Wassenaar leek ogenschijnlijk fitter dan tijdens de vorige oorwassing, en de eerste 10 minuten van het duel leken dat te bevestigen: althans, LSVV creëerde gewoon barweinig kansen. Bovendien moest het toezien hoe aanvoerder de Jager al vroeg zwaar aangeslagen het veld moest verlaten. Daarop brak echter de zon door het wolkendek, want vervanger Welles – die de vanwege werk afwezige Snelle Jelles verving – kopte drie minuten na zijn entree een voorzet van de fitte Tamminga op fiere wijze in de bovenhoek. En nog geen 7 minuten later was het Tamminga zelf, die na een fraaie hoge pass van de na lang blessureleed teruggekeerde De Weger de bal soepel over de aanstormende doelman volleyde.   Aan de schoonheid van de treffers lag het niet, want binnen een half uur rondde Groen Senior met een sliding een lepe steekpass van Niemeijer Senior af. Waarna bij het rustsignaal – dat overigens klonk toen de rood-witten net onderweg naar 4-0 waren – een soevereine 3-0 op het scorebord pronkte. De Jager en Groen Senior riepen wat clichés door de kleedkamer, een stuk of 4 wissels zochten vast de douche op, en onze stoere jongens hobbelden het veld weer op – waar Dirk van der Steen inmiddels het vrouwelijk schoon langs de zijlijn had vervangen.   Ook het spel van de kampioenskandidaat verloor enigszins de glans van de voorgaande 35 minuten, maar van het povere Wassenaar was nog immer weinig te duchten. Tamminga onderschepte een pass en schoot met binnenkant voet wel onberispelijk de 4-0 tegen de touwen, Groen Senior mocht aanleggen van 11 meter na een abrupt en ruw afgebroken solo van Tamminga en faalde evenmin. Een vlaag van verstandsverbijstering en een laken van communicatie tussen de beiden sterk spelende Mauritz en Tamminga zette een Wassenaarse aanvaller echter toch nog in de spreekwoordelijke zetel, want toen ook de anders oppermachtige De Koes de bal in de lucht niet kon onderscheppen, was de weg naar Andringa’s doel wel erg vrij: 5-1.   Met nog een kwartier op de klok tekende Groen Senior aan voor zijn tweede hattrick van het seizoen, door een eindelijk perfecte aanval (verrukkelijk hakballetje van Tamminga) de gepaste bekroning te schenken. Vervolgens wees arbiter Terpstra voor de tweede maal in het duel naar de stip, maar dit keer in het voordeel van de bezoekers. Schlemiel Lars bleek zijn zenuwen echter niet te kunnen bedwingen en stuitte op de uitblinkende Andringa, die met overtuiging de bal van de lijn haalde. Verder miste Welles – geheel in traditie van zijn bijna-naamgenoot – en Van der Vegte nog enorme kansen (aluminium, naast).   Terpstra vond het na afloop allemaal “gewoon goed”, al sloeg dat misschien meer op één van zijn sterke verhalen, en, alles wel en eveneens traditiegetrouw, de gebroeders Groen keerden tevree op één fiets huis – en stationwaarts.

Spits Tamminga tekende afgelopen zaterdag voor 2 fraaie goals.

————————————————————————————————-

LSVV OP KARAKTER LANGS PITTIG ABFWASSENAAR – De eerste en langverwachte wedstrijd na de winterstop had voor de helden van LSVV 3 op papier een makkie moeten zijn. De ongeslagen koploper mocht op bezoek bij ABF, dat in vier wedstrijden één punt had weten veilig te stellen. De Wassenaarse expats zorgden echter voor een stevige pot voetbal, daarbij geholpen door Leidse galabrakheid en slordigheden. Desalniettemin werd de winst met name in de tweede helft uit het vuur gesleept en nog met een redelijke marge ook: 4-1.

De zonnige dag begon nog met een klein relletje binnen de spelersploeg. Waar coach Terpstra en manager Bonte doorgaans het uiterste eisen van hun spelers en professionaliteit hoog in het vaandel hebben, werden zijzelf de vorige avond gespot op een extravagant feestje in Rotterdam. Meerdere spelers hebben zij in hun kielzog meegetrokken. Storm verwoordde de ontevredenheid als volgt: ‘Ik ben zelf fit, sta super strak en lag gisteren gewoon om 9.30 uur in bed. Van een coach en manager verwacht je zulke fratsen niet!’ Hij werd gesteund door Vis, die wees op de bierdampen die hingen in de nabije omgeving van de Koes. ‘Hier wordt gewoon €90,- aan pils uitgestoten, als ik het goed kan inschatten. Het is eigenlijk van de zotte, maar ik blijf in zijn buurt staan, heerlijk!’

Kameraadschap werd gelukkig hervonden toen Mauritz in een superdeluxe rolstoel/spelersbus het terrein van Lugdunum op kwam rijden. De bus had ruimte voor maar liefst negen spelers (incl. tassen) en een vermogen van 300 pk, dus de beschikbare zitplaatsen waren snel gevuld. De overige spelers konden meerijden met de altijd trouwe edoch ietwat verlate Van der Steen. Dit had één belangrijk voordeel, namelijk dat deze mannen niet de dampen van Niemeijer sr. hoefden te doorstaan.

De teambespreking voorafgaand aan de wedstrijd was helder; erop knallen, het elkaar gunnen en de punten mee naar huis nemen. Daar leek het in de eerste helft echter nog niet op. Vanaf het eerste fluitsignaal werd er haastig en ongeconcentreerd gespeeld, wat leidde tot tal van individuele fouten en misverstanden. Aannames waren onzorgvuldig, draaicirkels te groot en passes onzuiver. Het team toonde echter wel karakter door praktisch de eerste de beste bal richting goal gelijk in een doelpunt om te zetten. Mauritz bemerkte onzekerheid bij de keeper en zag zijn vrije trap over de struikelende doelman het net in stuiteren, 1-0.

Deze voorsprong zorgde helaas nog niet voor een sterk veranderd wedstrijdbeeld, hoewel er naderhand wel meer gecreëerd werd. Groen jr. schoot bij een individuele actie net voorlangs, Bontes kopbal werd met een katachtige reflex gered en een bal werd van de lijn weggewerkt. Tussendoor was het een vrij harde wedstrijd met flink wat stevige tackles, vermeende elleboogjes en wat harde taal. De scheidsrechter hield het erg strak, getuige onder andere de vele ongeoorloofde en dus bestrafte ‘Laat maar!’s van Bonte. Toch werd de voorsprong ondanks een enkele kans van ABF mee de kleedkamer in genomen.

Na Terpstra’s opbeurende peptalk (‘Het was gewoon ruk mannen!’) gingen de mannen vol nieuwe inspiratie het veld op voor de tweede helft, en het spel werd zowaar beter! Er werd degelijk gevoetbald en er ontstond een overwicht op het middenveld. Dit resulteerde al snel in een mooie aanval met Jelles als eindpunt. De spits faalde echter oog in oog met het open doel, waarschijnlijk door een verkeerd gestoken graspol (interpretatie van de redactie, Jelles zelf was onbereikbaar voor commentaar). Bontes woorden ‘De volgende gaat erin, Wietse!’ bleken echter een ware profetie, want na een nieuwe voorzet, nu van rechts, nam de Pellè van LSVV de bal feilloos in eenmaal op de pantoffel: 2-0! Een tegenvaller was echter de snelle en naar hands riekende tegengoal van ABF, waarop later Niemeijer jr. na een zware charge op zijn knie bijna het veld moest verlaten. Hij kon gelukkig blijven staan en maakte dus van dichtbij mee dat de zoveelste ‘Laat maar!’ een hachelijk moment opleverde. De Wassenaarse vrije trap binnen de zestien spatte echter uiteen op de paal, waarna LSVV het heft weer in handen nam. Mede dankzij de panna’s van Storm en het indrukwekkende maar abrupt onderbroken zeehondje van Groen jr. ontstond er weer een veldoverwicht. Het was echter Tamminga die weer voor een veilig marge zorgde; vanuit onmogelijke positie aan de achterlijn lepelde hij bal over alles en iedereen heen het doel in, 3-1. De zoveelste mislukte inworp was vervolgens wel een memorabele: Mauritz hield zijn voeten voor de verandering op de grond, maar verloor de glibberige bal in mid-air. LSVV raakte hierdoor echter allerminst van zijn à propos, want even later werd het doel alweer gevonden. Niemeijer sr. kreeg de bal net buiten de zestien aangespeeld, waarop hij met een verfijnde trap de keeper wist te verschalken: 4-1! De wedstrijd werd vervolgens professioneel uitgespeeld, waarop een kratje Heineken in de kleedkamer de spelers volledig in vervoering wist te brengen. Met de woorden van Dorlas: ‘Ik had gisteren al veel gezopen, maar geen kater gekregen. Daar ga ik nu verandering in brengen, want dit is gewoon mooi!’

DERDE VERHEFT ZICH GLORIEUS TOT WINTERKAMPIOEN

- Journaille weet geen zwakke schakel te vinden in Leidse formatie
- Ook verloren zoon Zoutewelle als vis in water
- Oorsprong naam ‘Yucatan’ nu ook voor leek bekend

LEIDERDORP – Het 3e elftal van de Leidse Studenten Voetbal Vereniging 1970 heeft zich gisteren in de namiddag middels een zwaar bevochten zege gekroond tot winterkampioen van de 8e klasse 04 gekroond. De sleutelstedelingen van coach Terpstra versloegen in een ijzersterk duel de naaste concurrent RCL 12, op bezoek in Leiderdorp.

De studenten kenden in de aanloop naar het duel de nodige tegenslag, daar vaste sluitpost Niemijer Jr. vrijdagnacht plotsklaps om onverklaarbare redenen doodziek was geworden en zijn zuurverdiende nachtrust vastgeklampt aan de toiletpot had moeten uitzitten. Daarnaast zag rechts-back Dirko onverwachts af van zijn basisplaats vanwege door de zenuwen opgewekte migraine. Bovendien worstelde oefenmeester Terpstra op de persconferentie voorafgaand aan de wedstrijd zichtbaar met compromitterende vragen over aanvoerder de Jager, wiens afwezigheid leek te impliceren dat de captain zijn muzikale carrière prioriteit geeft boven het voetbalspel.
Hoe het ook zij, RCL-Sportpark de Bloemerd had voor aanvang van de titanenstrijd zichtbaar moeite de massaal toegestroomde aanhang en pers in goede orde te ontvangen; mede door de afgelastingen voor LSVV 1 en LSVV 2 kon het journaille het zich permitteren louter verslag te doen van de verrichtingen van het derde elftal, maar an sich was de lading van de wedstrijd – de strijd om de titel van winterkampioen – voldoende om het uit de kluiten gewassen dorp van de nodige verkeersopstoppingen te voorzien. Reden te meer voor Terpstra om de voltallige selectie op de fiets te zetten en de tocht naar RCL zonder de gebruikelijke luxe van spelersbussen en –auto’s te laten afleggen.
Maar ter zake nu: de mannen in het rood speelde wellicht één van de sterkste wedstrijden van de jaargang 2012. Met name het eerste half uur werd er zeer scherp gespeeld: de opbouw van achteruit werd steevast sterk opgezet door keeper Boaz Zoutewelle – die met het vervangen van Niemijer Jr. een verrassende rentree maakte in het derde – en Frank de Jong en Johnson de Koes, die het spel keurig verdeelden met strakke passes richting de flanken en ‘over de hele’. Enkele kleine kansjes aan beide kanten ten spijt, viel na 23 minuten pas de eerste grote kans, die direct benut werd: Groen Sr. dribbelde richting achterlijn en wist de bal knap voor te krijgen, waar zijn broer Groen Jr. tweemaal tegen de bal moest lopen om er zeker van te zijn dat de bal in het net bleef liggen. 0-1.
Nog geen 10 minuten later speelde Frank de Jong na een afgeslagen RCL-aanval spits Jelles aan, die vanaf de middellijn snelheid maakte en met een strakke steekpass Groen Sr. lanceerde, die de bal onberispelijk in de lange hoek werkte.
Vervolgens volgde een wat slap kwartier waarin LSVV het de thuisploeg toestond te combineren. De Leiderdorpse aansluitingstreffer viel echter verrassend genoeg niet uit combinatiespel, maar uit een vrije trap vanaf de hoek van de zestien, die met precisie in de lange hoek langs doelman Zoutewelle werd geplaatst.
Onder het genot van thee, druivensuikers en de pepernoten-met-chocolade van MissLeidend (hulde, dames, maar waren de shirts écht gewassen?) stelde de ploeg unaniem vast – bij gebrek aan een coherent praatje van de afwezige aanvoerder – dat de ramkoers van de eerste 30 minuten in de tweede helft opnieuw moest worden ingezet.
En warempel, dat lukte! RCL creëerde nauwelijks echte kansen meer, raakte wat gefrustreerder en maakte met een extra aanvaller achterin meer ruimte voor sterk opgezette Leidse aanvallen en evenzoveel gemiste kansen. Toen in de 79e minuut taximan Mauritz echter na een fraaie solo in de zestien meter werd gehaakt, kon de arbiter niet anders dan naar de stip wijzen. Sint Joris bekroonde de rentree van de familie Groen met zijn tweede door de bal volgens het boekje buiten bereik van de keeper in de hoek te schieten. Vervolgens misten Groen Jr. en Job Tamminga – waarvan ook laatstgenoemde een rentree (en zijn reputatie waar) maakte na blessureleed – enkele noemenswaardige kansen door de bal één-op-één recht op de doelman te schieten.
Maar het betrof niet meer dan een vaag vlekje op het bloedrode blazoen, want direct na het eindsignaal barstte een fraai semi-kampioensfestijn los, waarbij de helden op de gevoelige plaat werden vastgelegd, er tijdens het douchen stevig gepilsd werd en het leeuwendeel van de selectie de avond besloot met een avondje in het beregezellige Donatello’s, waar de plaatselijke serveerster uitgebreid uit de doeken werd gedaan waar de naam ‘Yucatan’ vandaan komt en ziekenboegzitter De Weger uitbundig zijn aanstaande verjaardag mocht vieren.

——————————————————————————————————————–

RODE TREIN DENDERT DOOR

En alweer heeft de koploper een duel toegevoegd aan de huidige zegereeks. Uit bij Quick Boys werden de Leidse studenten eerder nog door de noeste Katwijkse vissers en een zomerzonnetje op het enige gelijkspel en het enige puntverlies van het seizoen gehouden, maar bij het gure herfstweer van eerder deze dag was LSVV ongenaakbaar. De arme studenten, bij thuiswedstrijden veroordeeld tot het vervloekte kunstgras, waren verheugd in Katwijk op een mooi gemaaid gazonnetje te mogen spelen, maar al snel bleek dat het gazonnetje meer leek op het weiland van boer Piet uit Roelofarendsveen. Teleurstelling alom. Met in het achterhoofd het gure herfstweer, leidt een logische redenering tot de conclusie dat het gras behoorlijk nat was, wat weer leidde tot veel slechte aannames en vieze broekjes alom (behalve bij Mauritz en Dikkes, red.)

De eerste helft ging van start en LSVV probeerde het kenmerkende tikkie-takka te spelen, maar door het slechte veld en de schoffel die de tegenstander bij tijd en wijle hanteerde, kwam dat er niet echt van. Toch leidde een schitterende combinatie al snel tot de 1-0 van spits Storm, op aangeven van De Jager. Vervolgens volgde een een-tweetje tussen Niemeijer sr en De Jager, waarna eerstgenoemde de keeper passeerde: 2-0. Hierna hadden de studenten het even moeilijk. Weliswaar wisten de vissers niet echt gevaarlijk te worden, maar het meeste balbezit was toch in de voeten van de Katwijkers. Het balbezit was op enig moment ook in handen van linksback Bonte, maar de scheids zag de handsbal in het strafschopgebied door de vingers: LSVV zwijnde. De toeschouwers (welke?, red.) mochten voor rust nog eenmaal juichen voor de ‘Rode Trein’: doelman Niemeijer jr knalde de bal naar voren, die vervolgens door iedereen werd gemist, behalve de snelle Jelles, die de keeper een ‘panna’ gaf en tekende voor de 3-0. De scheids vond het wel welletjes en gunde de jongens hun thee.

De tweede helft begon met de 4e official, die de rol van scheids overnam, zodat die ook nog even kon ballen. Enigszins problematisch was het feit dat deze kerel niet op een fluitje kon blazen (voor €50,- kan Andy van der Meide hem vast wel leren hoe dat moet, red.) In die tweede helft viel weinig te beleven. Niemeijer sr had ook zijn schoffel ter hand genomen en bewees zich een echte kuitenbijter. Quick Boys besloot na de rust haar, letterlijk, grote troef in te brengen en die troef kon ook best een aardig balletje trappen. Hij wist zelfs een corner binnen te krullen en zo de spanning terug te brengen. Eerder had invaller Ard Zomer een mooie kans op 4-0 gemist, omdat hij ‘uit evenwicht was gebracht’. Na de 3-1 miste invaller Timo ‘last minute’ Leenman een kans voor open doel, zonder eigenlijk een excuus te kunnen aandragen. In navolging van Bonte besloot ook Quick Boys aan handbal te gaan doen en bij een wel erg opzichtige handsbal kreeg de desbetreffende visser geel (waarop Jaap, die man die zulke lelijke woorden bezigde, weer eens uit zijn slof schoot, red.) Ook Terpstra kreeg een gele kaart en wel wegens commentaar op de leiding. Nu mag het CDA in de oppositie zitten, maar dat hoeft ook weer niet zo ver doorgevoerd te worden. Enfin, toen de scheids hem vroeg of hij commentaar had, antwoordde Terpstra zeer eerlijk ‘nou, eigenlijk wel ja’, waarna hij de kaart getoond kreeg, dus dat wordt lappen! Het slotakkoord was wel weer voor LSVV. De doelman knalde de bal naar voren, Mauritz verlengde met het hoofd en Jelles ronde koelbloedig af. Julius ‘chubby’ Terpstra miste nog een levensgrote kans, en zoals hij zelfs zei ‘het had zo mooi kunnen zijn, gewoon mooi’, maar dat was het dus niet.

Grote lof ging nog uit naar Mauritz, die een heuse spelersbus had geregeld. Evenzogrote lof was er voor onze eigen Dirko, die werd uitgeroepen tot man of the match. Conclusie van deze wedstrijd: de titel van ‘Herbstmeister’ kan LSVV bijna niet meer ontgaan.

——————————————————————————————————————–

Gemis Adelphoi zonder betekenis – Derde rolt ook Leidse Boys op

LEIDEN – Bij gebrek aan vader Terpstra was het de doorgaans betwiste spits Jelles die in de kleedkamer na 90 minuten de befaamde woorden van de oude leider in de mond nam: het aantal goals stak misschien wat bleekjes af tegen de doelpuntenreeksen van de vier voorgaande duels, maar het resultaat was “gewoon goed”. Er daarmee sloeg de sympathieke aanvaller de spijker op z’n kop.

Het omkleden vooraf gebeurde traditioneel buiten in de vrieskou – de kleedkamer was bezet door een elftal Leidse tatoeages (werkelijk) van Rodenburg, die getuige de wietlucht extreem relaxt zaten na te genieten en dientengevolge waren vergeten dat er meerdere teams op de immer stampvolle Kikkerpolder van de kleedkamers gebruik maken – waar de voltallige CDA-delegatie (in de heer Storm) vervolgens nog lang over na bleef morren. De arbiter was echter alleszins redelijk en liet het duel vijf volle minuten later aanvangen (welk één verwennerij), waardoor er toch nog twee minuten warming-up resteerden. Hoe het ook zij – de thuisploeg begon vol overtuiging aan het vijfde competitieduel. Toch bleek al gauw dat Leidse Boys niet onterecht net als LSVV een ongeslagen status koesterde: een listige spits, een dribbelaar op 10, en een stel beren in de defensie gaven de eerste 25 minuten weinig weg. Er werd met name op het middenveld hard-tegen-hard gevoetbald, waardoor de 0-0 patstelling niet te doorbroken leek. Maar juist toen de gedachte aan een zeer lange en moeizame middag zich als een donkere wolk samenpakte boven het kunstgras, deelde Niemijer Sr. een psychologische mokerslag uit, waar de Boys niet meer bovenop zouden komen: in een wild duel nam hij de bal mee naar het centrum, waar hij de bal liet opstuiteren en met een genadeloze pegel met zijn linkerwreef de bal in de linkerbovenhoek van het vijandelijk doel torpeteerde. De gedesillusioneerde Leidse gezichten spraken boekdelen, waarvan de messcherpe De Jager nog geen vier minuten later het volgende hoofdstuk publiceerde: na een leep balletje van invaller Bart, draaide hij behendig weg van zijn tegenstander, om vervolgens de bal met de binnenkant van de voet beheerst – op nog geen 60% zeg maar – langs de aanstormende keeper in de hoek te schuiven. Enkele minuten later was het de formidabel spelende Thijs, die een traditionele dribbel-zonder-doel van Jelles doorbrak door de bal voor diens voeten langs over de nogal minieme doelman heen te jassen. De zon brak door en met een 3-0 tussenstand lieten de mannen zich de thee en de geur van uitbundig gerookte soft-drugs zich goed smaken. De tweede helft was – naar de woorden van de immer mondige Tamminga, die nog altijd de stoeltjes op de tribune warm houdt bij gebrek aan een stel goed functionerend voeten – niet om aan te zien. Al mag dat wat genuanceerd worden: LSVV speelde wellicht wat gehaast, en creëerde in ieder geval kansen, het liet de Leidse Boys tussen de regels door ook wat meer voetballen – al strandden de opgezette aanvallen voortdurend in een nonchalante actie of buitenspelval (of een combinatie van die twee) van de Sinama-Pongolle-achtige spits die voorin wanhopig zoch naar doelpunten. Tot degelijke kansen leidde dat echter nauwelijks, waardoor Maus Niemijer na een enkele showduik een rustige middagje en de nul op zijn conto mocht bijschrijven. Waren er dan geen noemenswaardige gebeurtenissen meer? Zeker en vast! De arbiter maakte nog wat dubieuze beslissingen om de frustraties van de Leidse Boys enigszins te temperen, de invallers Sebastiaan, Tim en Bart haalden als enigen hun benen allen open aan het kunstgras, het gearriveerde vrouwelijk publiek betaalde zowaar entree om de mooie mannen van LSVV in actie te zien en bij gebrek aan de immer kritische heren Groen werden er lekker veel ballen op 100% overgetrapt. Een kwartier voor tijd draaide Ironman – die weer een lekker helftje op dreef en vooral op snelheid was – tot slot nog een hoekschop op de voet van invaller Thijs, die de bal niet helemaal gewenst raakte waardoor die voor de voeten van Jelles viel, die zijn zelfvertrouwen weer wat opkrikte door zijn positie op de topscorerslijst ten op zichte van goalgetter De Jager “dan toch op z’n minst te consolideren”. Na Jelles’ intikker was het nog Dirko van der Steen die tot ieders schrik de gemoederen nog even hoog op liet lopen door de spits van de Boys hard naar de grond trappen, maar zoals Van der Steen zelf na afloop op de persconferentie verklaarde: hij was met zijn schoen blijven hangen in de schoen van zijn tegenstander. Het journaille tekende met een licht-cynisch “jaja” de verklaring op en vroeg nog naar de betekenis van het opvallende gemis van de delegatie Adelphos, die – vanitas vanitatum, omnia vanitas – zichzelf de hele middag had zitten fotograferen op de blauwe stoeltjes van de Tweede Kamer te ‘s Gravenhage. Waarop aanvoerder De Jager een stilte liet vallen, op zijn wang klopte en de persconferentie beëindigde.

————————————————————————————————-

Coach Terpstra in verlegenheid gebracht wegens ‘modern bananengooien’

Coach Terpstra van LSVV 3 is in verlegenheid gebracht wegens beschuldigingen van discriminatie. Waar vroeger discriminatie slechts gebezigd werd door middel van het gooien van bananen zijn het nu de authentieke Hollanders die zich beledigd voelen door Terpstra. In een brief aan de KNVB heeft GR. WII. VAC melding gemaakt van discriminatie van coach Terpstra door middel van het benoemen van Haagsche accenten op de armen van de spelers uit Wassenaar. Coach Terpstra heeft aangegeven dat ‘in the heat of the moment’ soms dingen gebeuren “waar een rechtschapen christen zich voor zou moeten schamen”. GR. WII. VAC beraadt zich nog op verdere stappen via de KNVB richting LSVV en Terpstra. Aldus de aanvoerder van GR. WII. VAC: “Terpstra kan smeken om vergeving wat hij wil, wij kennen geen genade. We herkennen hem nog wel bij onze thuiswedstrijd…”

——————————————————————————————————————–

LSVV 3 - Gr. WII. VAC 1: 13-2

Matig LSVV verslaat zwak Gr. WII. VAC

Leiden- Het derde elftal van LSVV heeft afgelopen zaterdag op een simpele manier Gr. WII. VAC uit Wassenaar van de mat gespeeld. De mannen van coach Terpstra hadden geen kind aan de bezoekers en zonder zelf echt goed te spelen werd het een afslacht partij die zijn weerga niet kende: 13-2 in het voordeel van de studenten.

Voordat de wedstrijd überhaupt kon aanvangen ontstond er nogal wat commotie op de Kikkerpolder. De tegenstander van het studentenelftal was in geen velden of wegen te bekennen en op één treurige rechtsback na was er niemand aanwezig. Deze krant staat bekend om haar objectiviteit wanneer het gaat om verslaggeving rondom het LSVV elftal maar in dit geval maken wij een uitzondering en spreken wij ons toch uit. Gr. WII. VAC., zo ga je niet met je tegenstander om. Hoogst ongepast en onrespectvol richting de studenten. Enige vorm van communicatie zou veel gepaster zijn geweest.

LSVV begon scherp en binnen 10 minuten stond het met 4-0 voor. Hiervoor waren Storm, twee keer de Jager en Groen jr. verantwoordelijk. Via vlot combinatie voetbal voorin werden de spitsen goed gevonden. Spits Storm was scherp en liep telkens op het randje, een ware plaag voor de Wassenaarse verdediging. De man of the match, Roeland Storm, gaf na de wedstrijd aan: ‘dit had ik niet verwacht, normaal sprint mijn eigen vrouw me er nog uit’. Met een tandem van de gebroeders Groen op de as van het middenveld, scherpe spitsen en snelle buitenspelers was er geen vuiltje aan de lucht voor de sportploeg van het jaar. Nadat Ijzerman, nogmaals Storm, de Jager en back de Weger hadden gescoord ging men met een 8-1 tussenstand rusten.

De tweede helft mag snel vergeten worden. Noemenswaardig zijn nog wel de optredens van (inval)keeper Vis, rechtsback Leenman en voorstopper Koesveld. Deze hielden gezamenlijk de linies gesloten terwijl de rest van het team met de befaamde ‘oogkleppen’ op als een stel bronstige paarden probeerde te scoren. Op vragen van het massaal aanwezige journaille wat Leenman hier van vond reageerde de verdediger geagiteerd: ‘Ik snap niet waarom, die de Jager heeft toch alleen maar oog voor zichzelf. Waarom allemaal zo klakkeloos naar voren?’ De 13-2 eindstand werd bereikt door goals van: Storm, Groen Sr., Jelles, Groen jr. en de Jager.

Na de wedstrijd liet coach Terpstra optekenen dat de feitelijk situatie niet uit het oog verloren mag worden. ‘Door alle commotie vooraf vergeten we soms dat we stijf bovenaan staan’. Dit klopt, naast LSVV draaien Rijnsburgse boys 16, RCL 12 en Leidsche boys 5 bovenaan ook goed mee. Op de vraag of Terpstra bang is voor één van de volgende tegenstanders reageerde hij laconiek: ‘Normaliter wel, maar wij gaan altijd uit van ons eigen spel en dat is momenteel goed, gewoon goed’.

——————————————————————————————————————–

LSVV’70 3 – LVV Football Factory 2: 7-2 

SCHOFFIES NIET OPGEWASSEN TEGEN VOLWASSEN LSVV 3

Het leek op voorhand een zware pot te worden tussen de footbal factory en LSVV 3. Slechts een enkele speler van FF was opgewassen tegen LSVV, maar deze individuele kwaliteiten vielen in het niets tegen het slim spelende LSVV. Vooral de eerste helft was er een om over naar huis te schrijven: “lieve moeder, vandaag speelden we heel goed in de eerste helft. De oogkleppen stonden af en zo kwamen we stapje voor stapje dichter bij de goal. Daardoor kregen we lekker veel kansen en wonnen we, joepie!” Na een sterk begin opende De Weger de score. Niet veel later volleyde De Jager een van richting veranderde voorzet achter de keeper. Meerdere doelpunten volgden, maar wat beter gezegd kan worden is dat het middenveld en de verdediging van LSVV de boel i…

jzersterk in de grip hadden. Alleen dode spelmomenten leidden tot enig gevaar van de uitspelende partij. Een vrije trap werd na een kluts binnengeschoten en een handsbal in de “16″ zorgde dat er ook voor keeper Niemijer jr. iets te doen was. Met 5-2 gingen de mannen de rust in. Opvallend genoeg begaf ook scheidsrechter Tamminga zich onder de LSVV mannen, die overigens erg goed floot. In de tweede helft nam LSVV wat gas terug en verslapte soms de concentratie, maar dit zorgde gelukkig niet voor tegendoelpunten. LSVV kwam nog twee keer tot scoren, zodat de eindstand genoteerd kon worden op 7-2.
Wederom een overwinning voor het derde elftal van LSVV dat nu de leiding overneemt in het klassement.
Speciaal voor de statistieken van Jelles de doelpunten: De Jong 2x, De Jager 2x, Ijzermand 1x, De Weger 1x en de laatste moet deze arme journalist schuldig blijven, was het Storm?
Volgende week een onbekende tegenstander: Gr.WII VAC 1… wat waarschijnlijk staat voor: Groeten aan willem 2, vakantie team 1.

————————————————————————————————

LSVV’70 3 – SV. Warmundia 2: 9-1

Koes speelt uit principe geen 2e helft – tegenstander té slecht

LEIDEN – De gegevens van het LBS (Leids Bureau voor Statistiek) die Niemijer Sr. naar buiten had gebracht in de aanloop naar het bekerduel met Warmundia hadden boekdelen gesproken en hadden, zo bleek al na 7 minuten spelen, niet gelogen. Toch waarschuwde aanvoerder de Jager zijn manschappen voor aanvang nog voor onderschatting: “we weten niet hoe ze spelen.” Diezelfde de Jager moest echter na 90 minuten concluderen dat hij dat nog steeds niet wist – hoe ze speelden: Warmundia had slechts driemaal de bal geraakt en kroop met de staart of baard tussen de benen van het veld, na eerst wel even 9 (!) wonderschone treffers om de oren te hebben gekregen.

Binnen 30 minuten had LSVV degelijk de leiding genomen en stond het op een 5-0 voorsprong: Storm schoof de bal al na 7 minuten op aangeven van Groen Jr. beheerst achter de Warmondse sluitpost, Groen deed 4 minuten later exact hetzelfde op aangeven van de scherp spelende hulpkracht Boukema en daarna volgde een fase waarin aanvoerder de Jager het op zijn heupen kreeg. Pirouetten draaiend, afrondend met lepe stiftjes en met de bal als aan zijn schoen gelijmd stoof de sympathieke captain recht op een loepzuivere hattrick af (3-0, 4-0, 5-0).
Doelman Niemijer Jr. verliet echter woest het veld na het rustsignaal van een degelijk fluitende arbiter: juist hij had gehoopt – bij gebrek aan uitdaging in de competitie – in de beker flink aan de bak te moeten, maar ‘Maus’ hoefde alleen bij een door – daar was ‘ie weer eens – Terpstra veroorzaakte strafschop (“het was de bal, gewoon de bal”) in actie te komen, maar bleef staan en was dientengevolge kansloos geweest op de inzet van een dolgelukkige bezoeker.
Vlak voor de pauze toverde de sterk terugkeerde Ironman nog met een slappe rebound de 6-1 op het scorebord, waarna 11 getergde en volledig stukgespeelde Warmonders en 11 oerfitte Leienaren de thee en onderdak zochten in de kleedkamer. Wat zich daar moet hebben afgespeeld is onbekend, maar het was de Koes die – deze week geplaagd door berichten over betrokkenheid bij een vermeend dopingschandaal – de opmerkelijke uitspraak zou hebben gedaan uit principe niet verder te willen voetballen. Het niveau was te laag, de bezoekers stelden zich aan, en de zinsnede “ik heb zin om er eens één door tweeën te schoppen” zou door o.a. Niemeijer Sr. volmondig beaamd zijn. Bij terugkeer op het kunstgras nam de Koes in ieder geval zonder zichtbare aanleiding plaats op de bank, en hield de voltallige selectie zich plotseling muisstil: de Jager erkende op de persconferentie na afloop dat hij stevige, doch zalvende woorden had gesproken.
Waren de bezoekers in het eerste bedrijf nog sporadisch op de Leidse speelhelft te vinden, de tweede helft besloeg louter eenrichtingsverkeer. De hier al veel te vaak vermelde de Jager bekroonde zijn uitmuntende spel met nóg twee wonderschone doelpunten: een uithaal van afstand draaide de kruising in (7-1), en een van richting veranderde voorzet van de – op een dappere kopbal op de paal na – onzichtbare Jelles promoveerde de inmiddels gedeelde clubtopscorer tot goal door de bal diagonaal de lange bovenhoek in te volleyen (9-1). Daartussenin rondde Storm nog even een aanval volgens het boekje af, door tegen een lage voorzet van – wie anders dan – de Jager aan te lopen. Toen enkele minuten voor tijd de Warmondse gelederen al feest begonnen te vieren om het toegekend krijgen van een doeltrap, zag de arbitrage geen heil meer in het spelen van de blessuretijd.
Op de aansluitende persconferentie werd met geen woord gerept over de praktijken van Ben D., naar wie momenteel een onderzoek van de USADA loopt. Het gerucht ging dat ‘de tandarts’ voorafgaand aan het duel nog bananen en een zakje Haribo met onbekende inhoud had staan uitdelen, maar vragen in die richting bleven onbeantwoord. Wel liet leider Terpstra de verzamelde pers nog optekenen dat zijn ploeg nog altijd in de running is voor Europees voetbal, en dat de beker nu naast het kampioenschap prioriteit krijgt. En dat was volgens de jonge oefenmeester “Goed, gewo..”, waarna het aanwezige journaille vlug de perskamer verliet.

————————————————————————————————

SV Wassenaar 3 – LSVV’70 3: 0-6

LSVV 3 heeft geen kind aan Wassenaar

Wassenaar- Het derde elftal van LSVV lijkt niet meer te stoppen. Al sinds 25 augustus zijn de studenten ongeslagen en aan de zegereeks lijkt maar geen einde te komen. Afgelopen zaterdag werd er makkelijk met 6-0 gewonnen van Wassenaar 3, een geflatteerde uitslag want wanneer de mannen echt scherp waren geweest was de score nóg hoger uitgevallen.

Het was een mooie middag in het VVD dorp, de zon scheen, het veld lag er strak bij en verschillende Canadese expats zaten klaar voor de tweede competitieronde in de 8^e klasse 04. Wassenaar begon 3 kwartier van te voren al aan de warming-up en deed dit op een zeer professionele wijze. LSVV liet zich er niet door van de wijs brengen en aanvoeder de Jager (bij wie het verhuizen niet in de koude kleren was gaan zitten, hij klonk als een verkapte Gerard Joling) wist met een paar rustgevende en vaderlijke woorden zijn team scherp en gefocust aan de aftrapt te krijgen. Vooraf werd door het aanwezige journaille wel een intern opstootje geconstateerd aan de kant van LSVV. Door de vreemde stem weigerde voorstopper Koesveld in het centrum te spelen met aanvoeder de Jager. ‘Niets persoonlijks’ verklaarde Koesveld na afloop, ‘een kwestie van principe’. Waarvan akte. De Jager nam plaats op de bank.

De scheids sprak als een goede burger van Wassenaar betaamt voor de start van de wedstrijd nog even zijn afschuw uit over zowel Diederik Samson als Barack Obama en toen kon de wedstrijd daadwerkelijk beginnen. LSVV kende in de openingsfase weinig moeilijkheden. De tegenstander werd niet gevaarlijk maar een echte vuist maken konden de bezoekers ook niet. Aan de kant van LSVV werd er lustig op los gecombineerd maar dit stokte veelal aan de rand van de zestien. Het was een bevlieging van Tamminga (die weer volledig hersteld leek van een zware ‘vodka blessure’) die de wedstrijd deed openbreken. Hij kwam door op links en met een puik puntertje in de verre hoek zette hij de bezoekers op 0-1. Op slag voor rust werd het ook nog 0-2 doordat de centrale verdediger van Wassenaar de bal op kinderlijke wijze in eigen doel kopte.

Na de rust leek LSVV veel scherper. Nieuwe aanwinst en uitblinker van de middag Lennaert Dorlas gaf aan dat er in de rust harde woorden waren gesproken: ‘Onze focus ligt op het kampioenschap, scherpte was het devies’. Dit was te merken want al snel in de tweede helft liep LSVV uit naar 0-5 voorsprong door goals van Niemeijer sr. en tweemaal door de ingevallen de Jager. Het gespeelde spel door de studenten van LSVV was in de tweede helft van een heel aardig niveau. Mooi combinatiespel afgewisseld met goede diepteballen leidde tot kans op kans. Wassenaar wist niet waar ze het zoeken moest en mag van geluk spreken dat de schade beperkt bleef. Wietse Jelles zorgde met zijn 7^e goal van het seizoen voor het slotakkoord waarna de mannen de kleedkamers opzochten.

Op de persconferentie na afloop kreeg de massaal verzamelde pers een koude douche te verwerken. De kantinejuffrouw van Wassenaar gaf acte de presence en kwam namens coach Terpstra melden dat hij het mooie middag had gevonden, gewoon mooi.

LSVV 3 verbolgen over gang van zaken 8e klasse 04

Nadat eerder SVC’08 uit Wassenaar zich al had teruggetrokken uit de competitie werden vandaag de negatieven geruchten vanuit Lisse bevestigd: het elfde team van de plaatselijke FC heeft zich om onduidelijke redenen teruggetrokken uit de 8e klasse 04. Nu twee clubs zich hebben teruggetrokken blijven er nog 10 teams over en kan met recht worden gesteld dat de competitie is uitgehold, zo niet een farce is geworden.

Na de middagtraining zochten aanvoerder de Jager en coach Terpstra gezamenlijk het verzamelde journaille op. Veel verder dan wat teleurgestelde clichés kwamen de beide heren niet. Aanvoerder de Jager gaf aan dat hij er alles aan zal doen om de motivatie binnen de groep hoog te houden en coach Terpstra gaf aan dat LSVV 3 vooral op zichzelf moet letten en dat bezig zijn met randzaken niets oplost. ‘Zaterdag staat DOCOS op het programma, daar moeten we nu mee bezig zijn’, toch kon ook coach Terpstra zijn onvrede niet helemaal verbloemen. Bij manager Bonte viel meer informatie te halen, hij gaf aan dat er verschillende juridische mensen binnen de club bezig zijn met het voorbereiden van een schadeclaim richting de KNVB. ‘Hier betaal je geen contributie voor, en wat te denken van al die dure investeringen gedurende de voorbereidingen’ was de logische reactie van de manager. Het is jammer dat het zo moet lopen voegde hij hier hoofdschuddend aan toe.

De KNVB is ook gevraagd naar een reactie, deze weigerde elk commentaar.

Later meer…..

DELFTERIKKEN REDDEN HET NIET TEGEN COUNTEREND LSVV

Het beloofde een groots spektakel te worden. Nadat de competitiewedstrijden van DHL zaterdag 1 en LSVV’70 3 waren afgelast werd er na veel geduw en getrek een oefenduel georganiseerd. Bij het zien van een topfitte Delftse 4e klasse-spelende opponent brak het angstzweet uit bij enkele spelers van LSVV, waarbij dit angstzweet bij sommigen een te hoog promilage alcohol bevatte om een driewieler te mogen rijden. Eenmaal samen in de kleedkamer werden de shirtjes verdeeld, waarbij de nummers 4, 6 en 14 werden vermeden ivm de bedwelmende dranklucht. Heldhaftig trokken Koesveld, Tamminga en Niemijer Sr. toch deze shirts aan in de hoop zo iets meer speelruimte in het veld te creeëren.

Na een warming-up die in het niets viel bij die van de tegenpartij klonk het eerste fluitsignaal; we waren op weg. De beginfase was duidelijk voor de thuisploeg. LSVV liet veel gaten vallen, maar toch belandde er geen enkele bal in het net achter doelman Niemijer Jr. Na wat opzwepende kreten over het Delftse gras begon de LSVV motor toch te draaien, wat bij grensrechter Tamminga nog even op zich liet wachten. DHL zette veel druk, waardoor het moeilijk werd om achterin en op het middenveld het net zo beruchte als beroemde “tikkie-takkie” voetbal te spelen. Gelukkig voor aanvaller Groen Sr. hadden enkele middenvelders de beschikking over een fijne lange trap. Drie maal is scheepsrecht zegt men weleens en nu was zelfs een vierde 1-op-1 situatie niet genoeg om de bal achter de keeper te prikken. Het fluitsignaal; rust.

De 0-0 stand en het tactische verloop van het spel leidde tot strubbelingen in de kleedkamer. Genoeg te zeggen door genoeg mensen. Met de goede herinneringen aan de vorige wedstrijd werd ervoor gekozen om nog iets terug te zakken, zodat de verdediging de bal kon rondspelen en er op de counter geloerd kon worden. Het gerucht gaat dat coach Terpstra in de rust aanvaller Groen Sr. influisterde dat hij nog 10 minuten vertrouwen kreeg om een doelpunt te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Nog voor de vijfde minuut van de tweede helft prikte Groen Sr. de bal langs de DHL keeper, waarna de aanvaller legendarisch uitriep: “eindelijk verlost!”. En wij juichden met hem. Niet veel later kreeg LSVV de gelijkmaker al om de oren. Na een lucky goal uit een afvallende bal was de score weer gelijk. In het vervolg van de wedstrijd stond de verdediging, geholpen door een teruggezakt middenveld, als een huis, waardoor slechts enkele afstandsschoten de LSVV keeper tot ingrijpen dwongen. Opvallend was wel het aantal corners dat de ploeg te verwerken kreeg. Dit wordt echter begrijpelijk wanneer men de duikeling van Terpstra meetelt, waarbij hij zonder enige druk de bal toch over zijn eigen achterlijn wist te spelen en zich dus maar achter wat schaarse grassprieten probeerde te verstoppen.

Countervoetbal was de oplossing voor het aanvallende spel van DHL. Het geduld werd beloond, want na prachtig samenspel tussen Groen Jr. en Jelles wist laatstgenoemde de winnende treffer te maken, wat hij vierde door een sprint te trekken langs de fans met zijn tong uit zijn mond.

Na negentig minuten voetbal op een fijn veld met heerlijk weer kwam LSVV’70 3 als winnaar van het veld. De sportieve felicitaties van de tegenpartij werden in ontvangst genomen. Aanvoerder de Jager vertelde de pers achteraf dat hij aanspreekpunt Van Meeuwen Sr. van DHL de komende maanden nog wel zou confronteren met de 1-2 uitslag. Beide teams spraken na afloop het verlangen uit naar een revange op het Leidsche veld, maar met deze uit-overwinning lijkt LSVV 3 al met anderhalf been in de kwartfinale te staan.

LSVV ’70 3 BEKERT VERDER

Terwijl de mannen van het grote Oranje hun opwachting maakten voor de uitlooptraining op sportcomplex Nieuw-Zuid, werd een paar kleedkamers verderop groot feest gevierd. Na een wedstrijd waarin het derde van LSVV het vooral zichzelf erg lastig maakte, kon toch geconcludeerd worden dat de volgende ronde van de beker was bereikt.

Terwijl het zonnetje zijn warme straaltjes naar beneden zond, maakte het derde van LSVV zich klaar voor de allesbeslissende wedstrijd. In het exotische Katwijk trad men aan tegen het 19e van Quick Boys, dat men een jaar eerder met respectievelijk 4-5 en 14-1 had verslagen. Kat in het bakkie was dus de algehele opvatting, tel daar het warme zonnetje bij op en de oorzaak van een volledig mislukte 1e helft is gevonden. Onze misten scherpte en werden door de stoere vissers vooral op felheid volledig afgetroefd. De warmte nam bij veel jongens bezit van de benen, wat leidde tot algehele lamheid. Uitzondering op de regel was Bonte, bij wie niet de warmte in de benen ging zitten, maar het bier. Juist in een wedstrijd als deze zou de aanwezigheid van een aanvoerder, dan wel coach wellicht een impuls kunnen geven, maar De Jager en Terpstra gaven weer eens niet thuis. Laatstgenoemde had een 50-jarig jubileum van zijn grootouders, maar zoals de Koes als zei ‘over 10 jaar zijn ze 60 jaar getrouwd, ga je er dan toch heen’. Enfin, om op de wedstrijd terug te komen, onze jongens waren soms nogal chaotisch en soms ook wat nonchalant, wat leidde tot een enigszins mislukt ‘tikkie terug, Jaap’ van de stormachtige rechtshalf dat onderschept kon worden en een lucky afstandschot waardoor ondergetekende werd verschalkt, zoals eens David Seaman werd gepasseerd door Ronaldinho (WK 2002,http://www.youtube.com/watch?v=ExUX7MBk5UM, red.). Toch deed LSVV aanvallend ook van zich spreken. Vooral Jelles eiste daarin een hoofdrol op: tweemaal liep hij zich prima vrij, maar telkens vond hij een uitstekende doelman op zijn pad. Enigszins terneergeslagen zocht LSVV met een 2-0 achterstand de kleedkamers op.

In de rust waren het Bonte en Niemeijer sr. die het voortouw namen en de ploeg wakker schudden. Niemeijer sr. stelde een wijziging in tactiek en mentaliteit voor, die algehele weerklank vond. De 2e helft verliep dan ook stukken beter dan de 1e. Vanaf de aftrap waren onze jongens veel scherper dan de vermoeid ogende vissers. Toen De Weger door Bonte vrij voor de keeper werd gezet, besloot die er maar bij te gaan liggen, zodat De Weger vrij gemakkelijk om hem heen kon lopen en zo de spanning in de wedstrijd terugbracht. LSVV zette door en dat leidde tot een droge afstandsknal van Bonte, die daarmee het laatste restje bier uit zijn benen schoot. De lange doelman werd verrast en de stand was weer gelijk. Onze jongens, die overigens hard werden aangepakt door de fysiek spelende lomperiken, zetten door en dit resulteerde in een prachtige steekbal van de Koes. De pass was zo prachtig dat letterlijk iedereen er een halve minuut naar keek, voordat er iemand op het idee kwam erachteraan te gaan. Onze eigen Dirko reageerde het snelst en liep alleen op de keeper af, die hij met een werkelijk fabuleuze schijnbeweging het bos in stuurde, waarna hij met buitenkantje rechts de 3-2 binnentikte. Helaas wisten de vissers nog één keer uit hun slof te schieten, waardoor de eindstand 3-3 was. Onze jongens genoten van het zonnetje en na een lekkere douchebeurt werd er nog kritisch gekeken naar de training van Oranje een paar veldjes verderop.

Na deze mooie wedstrijd kriebelde het bij sommige jongens en zij wilden er nog wel een derde helft achteraan plakken. Dat gebeurde dan ook bij restaurant Friends aan de Katwijkse boulevard. Daar liet men zich het eten goed smaken, vooral de Koes en ondergetekende genoten erg van de berg spareribs die ze voorgeschoteld kregen. Ook de discussie over het aanvoerderschap stak weer de kop op. Jelles, enigszins beschonken, solliciteerde openlijk, maar de Koes, bang voor eindeloos gekibbel, besloot het voor eens en voor altijd te beslissen met een drankwedstrijd. Enfin, de derde helft had dus een net zo hoog niveau als de 2e, een niveau dat vastgehouden dient te worden als LSVV enige kans wil maken ergens in mei de finale in de Kuip te spelen. Want onthoudt: de beker is de kortste weg naar Europa. LSVV hoog!

Aanvoerder de Jager spreekt met zijn voeten!

Na forse kritiek vanuit de media de afgelopen dagen heeft LSVV 3 aanvoerder Wessel de Jager alle criticasters de mond weten te snoeren. LSVV 3 versloeg haar kleine broertje LSVV 2 met speels gemak: 5-2. De Jager nam twee doelpunten voor zijn rekening: ‘Dit had ik echt even nodig’ was de logische reactie van de Jager. ‘Wanneer de media zo over je heen valt, je zo bekritiseert, schrik je daar toch even van, het gaat je niet in de koude kleren zitten’. Er mag met recht gesteld worden dat de Jager op natuurlijke wijze zijn aanvoederschap heeft verdedigd. Mochten er binnen de selectie al geluiden bestaan om de Jager te vervangen, dan zijn die na gisteren definitief vervlogen zo constateerde het aanwezige journaille.

Vooraf werd er wat aarzelend richting de tegenstander gekeken, LSVV 2 had tenslotte nog nooit een wedstrijd met elkander gespeeld. LSVV 3 begon scherp aan de wedstrijd op de Kikkerpolder. Vanuit een goede organisatie werden de gebroeders Groen gezocht, die zowel op links als op rechts makkelijk de bal kwijt konden. De 1-0 kon niet lang uitblijven en na een voorzet van Frank de Jong wist Groen sr. deze beheerst binnen te schuiven. Na deze terechte voorsprong viel LSVV 3 echter wat terug. Conditioneel bleek de tegenstander toch iets sterker, de thuisclub moest alle zeilen bijzetten om de tegenstander te belopen. Dit lukte vrij aardig en daarom viel de 1-1 ook onverwachts. Voorstopper Koesveld liet dit niet op zich zitten en spoorde zijn mannen aan om voor rust nog één keer aan te zetten. Dit gebeurde, een diepe bal van achteren werd goed ingeschat door spits Gerwen Bonte die eerder bij de bal was dan de keeper. Deze ging hij voorbij en met een beheerste schuiver vanaf links werd het pal voor rust 2-1.

De tweede helft was een waar spectakel. En of dit nou kwam doordat de mannen in de rust duidelijke instructies hadden gehad, of omdat er plots 8 wulpse vrouwen op de tribune aanwezig waren, we zullen het nooit weten. Feit blijft dat LSVV 3 een tandje bijschakelde en LSVV 2 oprolde. Rogier Groen eiste hierbij een Pirlo-achtige rol voor zichzelf op. Een ware controleur op het middenveld die met diepteballetjes Bonte, Dikkes en Jelles meerdere malen op avontuur stuurde. Bonte kwam twee keer goed door op rechts en was niet zelfzuchtig en liet zo de Jager twee keer goed afmaken. LSVV 2 zette voor de laaste keer deze avond aan en dit resulteerde in een goed doelpunt, knappe voorzet: goal. Ben Dikkes zorgde voor het slotakkoord, na goed doorgaan op de keeper ronde hij keurig af. Eindstand: 5-2.

Coach Terpstra regeerde tevreden op het behaalde resultaat. Op de stelling dat de Jager nadrukkelijk naar de spitspositie had gesolliciteerd reageerde de succestrainer schouderophalend: ‘één zwaluw maakt nog geen zomer’ was de reactie. Gezamenlijk met de vrouwen constateerde het journaille dat er wat bloeiende is op de Kikkerpolder. De heren gaan een mooi seizoen tegemoet en wanneer het team gediciplineerd blijft voetballen zou men zomaar eind mei 2013 met de schaal op het stadhuidsplein kunnen staan.

Zaterdag speelt LSVV 3 uit in Katwijk tegen de Quick Boys, een punt is voldoende om door te bekeren. Aanvang: 16:15 uur.

CLUBLEIDING BAALT VAN BIJSTELLEN DOELSTELLING – LSVV 3 WINT WÉÉR

Het derde van LSVV staat na zaterdagmiddag met één been in de volgende bekerronde en kan de doelstelling voor komend seizoen gaan bijstellen: kinderlijk eenvoudig schoof de ploeg van regelneef Terpstra de Nispen 2 op zij met een klinkende 7-4 overwinning. En terwijl een niet nader te noemen topploeg ook na de transfermarktdeadline nog wanhopige pogingen deed enkele sleutelfiguren c.q. toptalenten los te peuteren, werd in de kleedkamer door de Koes wellicht wat voorbarig het ‘Kampioenuh’ aangeheven.

Dirko van der Steen is er sprakeloos van bij het bestellen van zijn frikadel speciaal zonder uitjes, al ligt dat misschien ook aan zijn woelige nachtrust.. Maar ook tegenstander Nispen wist weinig zinnigs meer uit te kramen na 90 minuten totale vernedering: reeds binnen 15 minuten had topschutter Groen Senior twee ballen in het net gelegd. En al leken de superboeren uit De Zilk (gemeente Hillegom) met twee goals de spanning enigszins terug te brengen; op slag van rust was met een 5-2 tussenstand aan alle agrarische illusies een einde gemaakt. De tandem Tamminga-Jelles combineerde er bij de 3-2 lustig op los, Roel had voortdurend (en zonder dat iemand dat door had) ruimtes ter grote van het gat in de ozonlaag, Joris pingelde nog eens de defensie aan gort bij de 4-2, en uit bittere frustratie frummelde de laatste man van Nispen een lage voorzet zijn eigen doel in.

Noemenswaardig maar uiterst teleurstellend was echter het optreden van sluitpost Mau’s, die op eigen initiatief de tegenstander nog opzadelde met de spreekwoordelijke dode mus: op een schot op borsthoogte verkeek de jonge Niemeijer zich lelijk en een voorzet bij de eerste paal besloot hij zelf het doel in te werken. Het kalme en gedecideerde afronden van de rood-witten in de tweede helft maakten zijn optreden slechts tot een smet op het (overigens matig gewassen) blazoen, maar saillant detail was toch dat de beste vent een uur later de sterren van de hemel stond te keepen onder de lat bij het 1e.

Dat gegeven paste bovendien naadloos in de onrust die er – ondanks het verstrijken van de transferdeadline vrijdagavond – door het derde heen waaide. Nog tijdens de thee baanden zich geruchten door de kleedkamer over telefoontjes van bovenaf voor de beide uitblinkers en seniors Groen en Niemijer, maar met geruststellende woorden vanuit de ploegleiding werd aan die geruchten toch een einde gemaakt.

Des te zelfverzekerder maakte het derde het in de laatste 45 minuten af. Tamminga-Jelles tekenden voor de 6-2 (waarbij de eerste de bal wél steevast aflegde), en na een erg makkelijk aan Nispen gegeven en benutte strafschop, maakte de arbiter het een en ander ruimschoots goed door ook LSVV een penalty te schenken. Jelles schoot de 7-3 tegen de touwen, Ed – die in de eerste helft nog geruisloos en om onverklaarbare reden was uitgevallen – verraste vriend en vijand met een ijzersterk optreden op rechtshalf en bekroonde dat nét niet met een fraaie kopgoal, en de Koes vrat als vanouds grommend zijn tegenstander op, waarbij het achterin wel wat chaotisch werd bij tijd en wijlen. Dat kwam LSVV nog op een fraaie tegengoal te staan – boogbal op z’n Tamminga’s (7-4) – maar Terpstra had het niet mooier noch clichématiger kunnen samenvatten dan onder de ijskoude douche: “ ’t was gewoon goed.”

Persconferentie Julius Terpstra in aanloop duel met Nispen 2

Coach Terpstra heeft zijn selectie bekendgemaakt voor het cruciale bekerduel van LSVV3 tegen Nispen 2. Debutant is Johan Niemeijer, ook wel ‘de man van 15 miljoen’ genoemd. Niemeijer doorliep de jeugdopleiding van RCL maar kreeg geen contract aangeboden. Na 5 jaar horecawerk maakt hij eindelijk van zijn hobby weer zijn werk. Niemeijer: ‘deze trein komt maar een keer voorbij en dan moet je hem nemen.’Tijdens de persconferentie hekelde Terpstra nog zijn aanvoerder de Jager: ‘een aanvoerder die op zaterdag van zijn vrouw thuis moet blijven om te klussen verliest op het veld natuurlijk al zijn autoriteit.’ Naar verluidt zal na de wedstrijd van zaterdag een drankspel uit moeten wijzen wie de nieuwe aanvoerder wordt. De wedstrijd a.s. zaterdag vangt om 12uur aan op een uitverkochte Kikkerpolder.

LSVV 3 Gemakkelijk langs sprookjesteam Leiden 5

De spelers van LSVV 3 hebben zaterdag laten zien dat ze goed om kunnen gaan met de torenhoge verwachtingen die vanuit de internationale pers op hen wordt gelegd. Het bekerduel tegen Leiden werd gemakkelijk gewonnen met 4-1.

De fitheid straalde van de jonge adonissen af toen zij gebroederlijk aan de opwarming begonnen. Het leek even mis te gaan toen zij andere shirts aan moesten trekken, want de hele tribune ging los: Een menigte van honderden wilde vrouwen probeerde in de buurt van onze halfnaakte helden te komen. Scheidsrechter Boaz Zoutewelle reageerde adequaat en temperde de losgeslagen vrouwmensen met zijn natuurlijk gezag.
…